"അൽതാഫിന്റെ പ്രതികാരം"

അവൻ കുഞ്ഞു ഷൂസും
ടൈയുമിട്ട്,പാലുകുടിച്ച്
നല്ല കുട്ടിയായി സ്കൂൾബസ്സിന് കാത്തിരുന്നു...
അവന്റെ ഷർട്ടും മുടിയും വെറുതെയൊന്ന് തൊട്ട്ശരിയാക്കി,
കവിളിലൊരു മുത്തം.....
"ഉമ്മാ ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടെ...,
ഞാനവരോട് മിണ്ടില്ല...
ഞാനവർക്ക് ഉമ്മ കൊടുക്കില്ല ..."
ഉം ....അവന്റെ നേരെ നോക്കാനാവാതെ
അവർ അകലേക്ക് നോക്കി....
ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ തട്ടം നേരെയാക്കി...
അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് വീണ്ടും ഒരുമ്മ നെറ്റിയിൽ ...
സിന്ദൂരം പോലെ...

"ചെമ്പിക്കുന്ന ചുംബനം"

                    ലൈംഗികവികാരങ്ങൾ ഇഷ്ടംപോലെയും പരസ്യമായും പ്രകടിപ്പിച്ച് സർവ്വസാധാരണമായാൽ പിന്നെ, മനുഷ്യൻ ഭീകരമായ നിരാശാബോധത്തിലേക്ക്  വഴുതിവീഴാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ലൈംഗികതയേക്കാൾ മനുഷ്യനെ ജീവിപ്പിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ വളരെ കുറവാണ്.അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം ലൈംഗികവികാരങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്‌ ആസ്വദിക്കണം എന്ന് പറയുന്നത്.ഈ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഗുഹ്യാവയവങ്ങളും ലൈംഗികവികാരങ്ങളുണ്ടാക്കുന്ന അവയവങ്ങളും മറക്കുന്ന (ആണായാലും പെണ്ണായാലും) വസ്ത്രരീതികൾ നമ്മൾ പിന്തുടർന്നത്‌. ചുംബനം ലൈംഗികവികാര പ്രകടനത്തിന്റെ ഭാഗമായും അല്ലാതെയും ഉണ്ടല്ലോ,ഇതിലേതു പരസ്യമാക്കാം എന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടല്ലോ.
                   ഈ നിയന്ത്രണങ്ങളെല്ലാം കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം നമുക്കുണ്ട്....ചിലപ്പോൾ കാരണങ്ങൾ സഹിതം ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്...കേവലം സാംസ്ക്കാരിക തനിമ നിലനിർത്താനാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയാകില്ല.
                   ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഈ നിയന്ത്രണങ്ങൾ കാര്യക്ഷമമാവാൻ ഏറ്റവും നല്ലത് സ്ത്രീയും പുരുഷനും സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ഇടപഴകാനുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയാണ്.ഒരുമിച്ചിരുന്നു പഠിക്കാനും കളിക്കാനും ജോലിചെയ്യാനുമുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവണം.അകന്നിരിക്കുമ്പോൾ തോന്നുന്ന അസ്വാഭാവികമായ വികാരങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാനിതാണ് വഴി .പിന്നെ ചൂഷണങ്ങൾ എല്ലാകാലത്തും ഉണ്ടാവുന്നുണ്ട്,അതിന്  കാലഘട്ടത്തിന്റെ  രീതിക്കനുസരിച്ച് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കണം.സംസ്ക്കാരങ്ങൾ ശാസ്ത്രീയമായി വളരേണ്ടത് ഇങ്ങനെയാണ്.
                  നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പക്ഷെ ആണും പെണ്ണും അടുത്തിരുന്നു സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ,ഒന്ന് കൈകോർത്തു നടന്നാൽ,കണ്ണടച്ച് ഗൗനിക്കാതിരിക്കുന്നതിനു പകരം സംഘമായിച്ചെന്നു ആക്രമിക്കുന്ന ഒരു അസഹിഷ്ണുത വളർന്നു വരുന്നുണ്ട്...അവർക്ക് ഉരുളക്കുപ്പേരി എന്നതരത്തിൽ ഒരു വൈകാരിക പ്രതിഷേധമാണു ചുംബനസമരം.ഞാനും എന്റെ പെങ്ങളും പോയില്ലെങ്കിലെന്ത്,അതിന് തയ്യാറുള്ളവരെ നമ്മുടെ നിലപാടറിയിക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്യേണ്ടേ ?

"ജോലി സമയം"

കാലത്ത് ഒൻപതുമണിക്കിറങ്ങിയാൽ
വൈകീട്ട് എഴുമാണിയാവും വീട്ടിലെത്താൻ...
അതിനിടയിൽ മനുഷ്യാവകാശത്തെ കുറിച്ചുള്ള  സെമിനാറുകളും
വയസ്സായ അമ്മയുടെ, കാഴ്ചയുള്ള പകലും അവസാനിച്ചിരിക്കും